stowarzyszenie badań kamiennych kręgów

Buszkowy Górne

Buszkowy Górne (k. Kolbud)

Kamienne kręgi (?)

Są tu stosunkowo niepozorne, niemniej zagadkowe obiekty terenowe. Wydaje mi się, że częściowo udało mi się je objaśnić, chociaż nie jestem pewien czy można je zaliczyć do kategorii kamiennych kręgów. Opisywane obiekty znajdują się blisko siebie w miejscowości Buszkowy Górne. Stanowią je dwa zagłębienia ziemne, w kształcie niecki, okresowo wypełnione wodą. Obrzeża kręgów, z których jeden ma średnicę ok. 30 m, a drugi ok. 20 m są lekko zaznaczone wałami ziemnymi. Na tych wałach, a także częściowo wewnątrz okręgów, rozmieszczone są głazy o różnej wielkości. Ten brak regularności rozmieszczenia głazów może być wywołany skutkami dewastacji tego miejsca przez pokolenia użytkowników terenu. Trzeba dodać, że teren był kiedyś użytkowany rolniczo. Większy krąg, mający kształt nieregularny, zbliżony do elipsy, znajduje się na dnie niewielkiej kotliny i składa się ze stosunkowo małych głazów, o wadze 500 do 1000 kg, znacznie zagłębionych w gruncie. Jeden z głazów tego kręgu wyraźnie wystaje z gruntu. Jest to blok z czerwonego granitu o geometrycznym trapezoidalnym kształcie. To co wyróżnia go spośród wielu tego typu głazów to jego zagadkowe położenie. Znajduje się on mianowicie na linii kierunku wschodu słońca w okresie przesilenia zimowego, przy czym skierowany jest na niego swą dużą płaską powierzchnią. Kierunek ten dla Gdańska wynosi ok. 132°. Na tym kierunku na wschód od głazu w odległości ok. 100 m znajduje się obniżenie terenu pozwalające obserwować tylko w tym kierunku odległy horyzont, z punktem wschodu słońca w dniach zimowego przesilenia. Wschody słońca w innych terminach nie mogą być widoczne z tego miejsca, bowiem od wschodu znajduje się 11 m pagórek przesłaniający horyzont. Spodziewam się, że o tej porze roku promienie wschodzącego słońca oświetlą w tym miejscu tylko ten jeden głaz akcentując jego intensywnie czerwoną barwę na tle nie oświetlonego szarego tła. Przytoczona tu interpretacja wymaga potwierdzenia poprzez obserwacje wschodów słońca w okresie przesilenia zimowego, czego jeszcze nie uczyniłem. Jest to zadanie o tyle utrudnione, że w naszym klimacie, o tej porze roku dni bezchmurne zdarzają się bardzo rzadko. Natomiast astronomiczne znaczenie drugiego kręgu zostało w zasadzie przeze mnie potwierdzone. Drugi krąg znajduje się w miejscu otwartym, dominującym nad okolicą, z którego można obserwować rozległy krajobraz i horyzont w sektorze od azymutu ok. 44°, czyli (kierunku wschodu słońca w czasie przesilenia letniego (kierunek świętojański) do azymutu nieco powyżej 132°. Krąg współtworzą obrzeża okrągłej niecki i nieregularnie rozmieszczone naturalne głazy narzutowe, dość typowe dla tych okolic, oprócz jednego, który wydaje się być ukształtowany ręką ludzką. Jest to płaski, leżący poziomo, dość zerodowany głaz o wadze ok. 2 ton mający plan wydłużonego, leżącego pięciokąta. Innym skojarzeniem dla kształtu głazu jest grot strzały. Pomiar kompasem kierunku wskazywanego przez głaz dał w wyniku azymut 44° a więc kierunek świętojański. Weryfikację tej tezy przeprowadziłem z pewnym opóźnieniem bo 10 lipca 1999 r. Obserwowany wschód słońca nastąpił w tym dniu ok. 6° dalej na południe, co wydaje się było spowodowane opóźnieniem obserwacji o prawie 3 tygodnie.


 

aktualne fazy księżyca aktualności co się dzieje na naszej gwieźdźie
stat4u