stowarzyszenie badań kamiennych kręgów

Przyroda

 

Porosty w kręgach

Na poniższych fotografiach prezentujemy rzadkie okazy lichenolologiczne, występujące tylko w miejscach gdzie są
kamienne kręgi, menhiry, megality zbudowanych na miejscach o szczególnym magnetyzmie ziemi, na miejscu mocy.
 
W kamiennych kręgach nie tylko tych w Węsiorach, ale w każdym miejscu mocy możemy spotkać takie szczególne małe roœlinki przylepione do kamieni. Maja różne kształty i kolory. Odznaczają się szczególną odpornością na warunki bytowe, nawet starte wyrastają na nowo, są niesamowicie żywotne. Występują nie tylko w miejscach mocy o szczególnym magnetyzmie, ale w strefie podbiegunowej gdzie pole magnetyczne jest nieskażone i bardzo silne, występują w obszarach górskich, które są wypiętrzeniami skał spowodowanymi najeżdżaniem płyt tektonicznych, występuje tam szczególny rodzaj magnetyzmu. Przez ostatnie 8 lat wybudowaliœmy około 10 kręgów współczesnych, odwiedzam te kręgi od czasu do czasu i zauważyłem że na kamieniach ustawionych w tych kręgach zgodnie z zasadą śœwiętej geometrii zaczynają pojawiać się na gołych kamieniach delikatne roœlinki, które z biegiem czasu zadomowią się tam na dobre.

Porosty są najwcześœniejszą formą życia na naszej planecie i podejrzewam ze na innych planetach i układach słonecznych również. Siłami tworzącymi pierwsze życie są ogień i woda, słonce i deszcz, DNA tych roœlin i nie tylko tych unosi się swobodnie w eterze (żywioł powietrza) wypełniającym cały kosmos. Kolejnym żywiołem jest ziemia (kamień), pisze o tym Hermes Trismegistos w Szmaragdowych tablicach, mówiłem też o pierwszym żywiole przy ognisku prawda ? Pierwsza żona Nostradamusa przeprowadziła pewien eksperyment, polewała kamień wodą i ogrzewała go nad płomieniem lampki oliwnej, po dwóch dniach pojawiły się pierwsze małe formy życia na kamieniu, były to właśœnie pierwsze porosty. DNA tych porostów swobodnie pływało w powietrzu czekając na sprzyjający moment zagnieżdżenia się, mówi tez o tym Dan Winter w swoich wykładach o DNA. Można znaleŸć na you tubie jego wykłady, polecam.
 

Porosty to szczególna wi꼟 kamienia z roœliną, powiązanie materii nieorganicznej z organiczną.
Polewając kamień wodą i ogrzewając go pojawiają się porosty.
Deszcz, słońce i szczególna energia przyrody promieniowanie radioaktywne beta miejsca mocy sprawiają,
że na kamieniach pojawia się wspaniały ogród roœlin. Z naszych dośœwiadczeń i obserwacji wynika, że w kręgach
które zbudowaliœmy współcześœnie po roku czasu pojawiły się pierwsze porosty. W innych miejscach na kamieniach
rosną tylko mchy.
Na zdjęciach 4 i 5 w 3 rzędzie zdjęć widać w jaki szczególny sposób ułożyły się porosty

PRO1
PRO2
PRO3
PRW1
PRW2
PRW3
PRW4
PRW6

Lichenologia (gr. leichen - porost) - gałąź mikologii obejmująca badania nad porostami (Lichenes).
lichenologia bot. nauka o porostach.


Etym. - gr. leiche-n 'porost'; zob. -logia
Porosty (Lichenes) typ (gromada) zaliczana do grzybów. Są to organizmy plechowate utworzone przez powiązanie komórki glonu (zielenice lub sinice) i strzępki grzyba (workowce lub podstawczaki). Uznawane za grzyby lichenizowane (zdolne do symbiozy z glonami).

Nauka zajmująca się porostami to lichenologia. (wikipedia)
Porosty są organizmami pionierskimi porastającymi korę drzew, kamienie, gleby najbardziej ubogie, a także bardziej suche zwane też "glebami poligonowymi". Występują niemalże na wszystkich długo?ciach i szeroko?ciach geograficznych. Najwięcej gleb poligonowych znajduje się w tundrze, a także na pustyniach i stepach. Gleby tundrowe, pustynne i stepowe należą do bardzo ubogich w azot i dlatego porosty, asymilują azot z atmosfery przy pomocy bakterii znajdujących w zgrubieniach grzybni.
http://grzyby.and.pl/porosty_wilga.htm

LICHENOLOGIA [gr.], dział botaniki zajmujący się badaniem porostów; l. powstała 1798?1814 przy wydatnym udziale botanika szwedz., E. Achariusa (zw. ojcem l.), a rozwinęła się dzięki pracom S. Schwendenera (1869), M. Reessa (1871) i A. Zahlbrucknera (1907); w Polsce badania lichenologiczne zapoczątkowali w XIX w. flory?ci: W. Boberski, H. Łojka, B. Eichler, A. Rehman i in., a po I wojnie ?wiat. prowadzili je m.in.: J. Motyka, T. Sulma, F. Krawiec, Z. Tobolewski.
POROSTY, Lichenes, plechowate organizmy symbiotyczne, zbud. z komórek glonów (sinic lub zielenic) i grzybów (w Europie wyłącznie workowców); wg tradycyjnej systematyki uważane za ro?liny, wg współcz. systemów traktowane jako typ w królestwie grzybów; plecha krzaczkowata, listkowata lub skorupiasta, u większości porostów składa się z warstw (jest heteromeryczna), a gdy ma budowę niewarstwową (homeomeryczną), wówczas strzępki grzyba oplatają bezładnie rozrzucone komórki glonów; rozmnażają się płciowo (poprzez zarodniki grzyba) i wegetatywnie (zwykle przez fragmenty, zw. urwiskami i wyrostkami); porosty stanowią grupę roślin obejmującą ponad 20 tys. gat., występujących na całej kuli ziemskiej (najwięcej w strefie międzyzwrotnikowej ? na korze i li?ciach drzew); natomiast ilościowo najbogatsze w porosty są środowiska wysokogórskie i tundrowe. Porosty są b. wytrzymałe na skrajne temperatury, a także na suszę; często odgrywają rolę ro?lin pionierskich ? rosną na jałowych piaskach, nagich skałach, dachach; przyrost mają b. powolny; wytwarzają tzw. kwasy porostowe, które powodują niekiedy jaskrawe zabarwienie plech i owocników, a niekiedy przyczyniają się do erozji skał; nieliczne są jedynie w wielkich miastach (b. wrażliwe na chem. zanieczyszczenia powietrza); z plech, tzw. porostów barwierskich (gł. z orselki), otrzymywano dawniej cenne barwniki (gł. lakmus i orseinę), które zostały wyparte (z wyjątkiem nielicznych, gł. lakmusu) przez barwniki anilinowe; są też znane gat. leczn. (np. płucnica islandzka); badaniem porostów zajmuje się lichenologia.PWN 


 

aktualne fazy księżyca aktualności co się dzieje na naszej gwieźdźie
stat4u